{"id":2501,"date":"2022-08-05T10:25:27","date_gmt":"2022-08-05T08:25:27","guid":{"rendered":"http:\/\/jagodina.hola.rs\/?page_id=2501"},"modified":"2024-06-17T11:19:20","modified_gmt":"2024-06-17T09:19:20","slug":"stari-hanovi","status":"publish","type":"page","link":"https:\/\/jagodina.hola.rs\/?page_id=2501","title":{"rendered":"CRKVE I MANASTIRI"},"content":{"rendered":"\n
\n
\n
\"\"<\/figure>\n<\/div>\n\n\n\n
<\/div>\n\n\n\n
\n\n<\/div>\n<\/div>\n\n\n\n
\"\"<\/figure>\n\n\n\n
<\/div><\/div>\n\n\n\n
<\/div>
\n
<\/div><\/div>\n\n\n\n
\n

Hram Svetog arhangela Mihaila<\/strong><\/h2>\n<\/div><\/div>\n\n\n\n
<\/div><\/div>\n<\/div><\/section>\n\n\n\n
<\/div><\/div>\n\n\n\n
<\/div>
\n
<\/div><\/div>\n\n\n\n
\n

Hram Svetog arhangela Mihaila u Jagodini, poznatija je kao “Stara ckrva“. Crkvu je podigao knez Milo\u0161 Obrenovi\u0107. Gradnja je po\u010dela 1818. god. na kraju varo\u0161i da bi bila \u0161to dalje od gradske buke i o\u010diju Turaka (Jagodina je tada bila pod turskom vla\u0161\u0107u), ili je mo\u017eda knez Milo\u0161 hteo da poka\u017ee u kom pravcu treba \u0161iriti i izgra\u0111ivati Jagodinu. U to vreme je knez Milo\u0161 vodio pregovore o miru sa Mara\u0161li Ali Pa\u0161om u manastiru Jo\u0161anica.<\/p>\n\n\n\n


Dolaze\u0107i u Jagodinu video je da u Jagodini postoji d\u017eamija, a ne postoji crkva. Mo\u017eda ga je ta okolnost posebno pobudila i utvrdila u nameri da podigne crkvu u Jagodini.<\/p>\n<\/div><\/div>\n\n\n\n

<\/div><\/div>\n<\/div><\/section>\n\n\n\n
<\/div><\/div>\n\n\n\n
<\/div>
\n
<\/div><\/div>\n\n\n\n
\n

Sama gra\u0111evina nije mogla biti zavr\u0161ena iste godine iako je bila veoma skromnih razmera: 17,60 m du\u017eine i 8,30 m \u0161irine, zbog oskudice majstora za unutra\u0161nje radove. Mada nije bila sva zavr\u0161ena ona je ve\u0107 slu\u017eila jula 1819. god. Tada su pri njoj bili sve\u0161tenici: prota Miloje Vuka\u0161inovi\u0107 i sve\u0161tenici Nestor Popovi\u0107 i \u017divko Popovi\u0107. U maju ili junu 1824. god. crkva je zavr\u0161ena, mada ni tada nisu bili do kraja gotovi radovi oko ikonostasa.<\/p>\n<\/div><\/div>\n\n\n\n

<\/div><\/div>\n<\/div><\/section>\n\n\n\n
<\/div><\/div>\n\n\n\n
<\/div>
\n
<\/div><\/div>\n\n\n\n
\n

Stara crkva jagodinska nije monumentalna gra\u0111evina; imala je i ima oblik krsta, \u010diji se popre\u010dni kraci prote\u017eu u pevni\u010dkim apsidama. Visina joj je 10m i ima troje vrata, od kojih su glavna ona na zapadu 2,70 sa 1,80 metara sa pervazom – rogastovom od kamena. Pred glavnim ulaznim vratima, nalazi se jedna velika bela mermerna plo\u010da sa trima rozetama u plitkom reljefu, za koju se zna da je tu doneta i postavljena posle ru\u0161enja jagodinske d\u017eamije 1926. godine.<\/p>\n<\/div><\/div>\n\n\n\n

<\/div><\/div>\n<\/div><\/section>\n\n\n\n
<\/div>
\n
<\/div><\/div>\n\n\n\n
\n

Na zapadnoj strani na zidu spolja iznad ulaznih vrata bila je plo\u010da od crvenog mermera na kojoj je stajao ovaj natpis:<\/p>\n<\/div><\/div>\n\n\n\n

<\/div><\/div>\n<\/div><\/section>\n\n\n\n
<\/div>
\n
\n

.. \u0421\u041e\u0417\u0418\u0414\u0410\u0421\u0408\u0410 \u0421\u0418\u0408\u0410 \u0421\u0412\u0408\u0410\u0422\u0410 \u0426\u0415\u0420\u041a\u041e\u0412 \u0425\u0420\u0410\u041c \u0421\u0412\u0408\u0410\u0422\u041e\u0413\u041e \u0410\u0420\u0425\u0410\u041d\u0413\u0415\u041b\u0410 \u041c\u0418\u0425\u0410\u0418\u041b\u0410 \u0423 \u0412\u0410\u0420\u041e\u0428\u0418 \u0408\u0410\u0413\u041e\u0414\u0418\u041d\u0418 \u0422\u0420\u0423\u0414\u041e\u041c \u0418 \u0418\u0417\u0414\u0418\u0412\u0415\u041d\u0418\u0408\u0415\u041c \u0411\u041e\u0413\u041e\u041c \u0423\u041c\u0423\u0414\u0420\u0415\u041d\u041e\u0413\u041e \u0417\u0410\u0428\u0427\u0418\u0422\u0418\u0422\u0415\u0409\u0410 \u0418 \u0411\u0420\u0410\u041d\u0418\u0422\u0415\u0409\u0410 \u041f\u0420\u0410\u0412\u041e\u0421\u041b\u0410\u0412\u0418\u0408\u0410 \u0412\u0415\u0420\u0418 \u0412\u0415\u0420\u0425\u041e\u0412\u041d\u041e\u0413\u041e \u0421\u0415\u0420\u0411\u0418\u0408\u0415 \u041a\u040a\u0410\u0417\u0410 \u0413\u041e\u0421\u041f\u041e\u0414\u0410\u0420\u0410 \u041c\u0418\u041b\u041e\u0428\u0410 \u041e\u0411\u0420\u0415\u041d\u041e\u0412\u0418\u040b\u0410, \u0418\u0417 \u0421\u0415\u041b\u0410 \u0411\u0420\u0423\u0421\u041d\u0418\u0426\u0415 \u0420\u041e\u0414\u041e\u041c \u0423 35-\u041e\u0408 \u0409\u0415\u0422\u041e \u041e\u0414 \u0420\u041e\u0416\u0414\u0415\u0421\u0422\u0412\u0410 \u0411\u0418 \u0421\u0415\u0420\u0411\u0418\u0408\u0418 \u0412\u041b\u0410\u0414\u0410\u0408\u0415\u0408\u0423\u0428\u040b\u0423 \u041c\u0410\u0425\u041c\u0415\u0414\u0423 \u0422\u0423\u0420\u0415\u0426\u041a\u041e\u041c\u0423 \u0421\u0423\u041b\u0422\u0410\u041d\u0423 \u0409\u0415\u0422\u041e \u041e\u0414 \u0420\u041e\u0416\u0414\u0415\u0421\u0422\u0412\u0410 \u0425\u0420\u0418\u0421\u0422\u041e\u0412\u0410 1818, \u0413\u041e\u0414 ..<\/p>\n<\/div><\/div>\n<\/div><\/section>\n\n\n\n

<\/div>
\n
\n
\"\"<\/figure>\n<\/div><\/div>\n\n\n\n
\n
\"\"<\/figure>\n<\/div><\/div>\n<\/div><\/section>\n\n\n\n
<\/div>
\n
\n

Slike su preuzete sa Wikipedie<\/mark><\/p>\n<\/div><\/div>\n<\/div><\/section>\n\n\n\n

<\/div>
\n
<\/div><\/div>\n\n\n\n
\n

Ova plo\u010da je bila uzidana iznad samih ulaznih vrata i bele\u017ei potrebne podatke o crkvi i njenim graditeljima. da ne bi bila izlo\u017eena nevremenu i propadanju, ona je skinuta i postavljena na \u010dasnoj trpezi gde se i danas nalazi. Ova plo\u010da je danas dragoceni istorijski izvore jer nam daje ta\u010dnu godinu Milo\u0161evog ro\u0111enja.<\/p>\n<\/div><\/div>\n\n\n\n

<\/div><\/div>\n<\/div><\/section>\n\n\n\n
<\/div>
\n
<\/div><\/div>\n\n\n\n
\n

U po\u010detku crkva nije imala zvonik, jer upotreba zvona u crkvama u to vreme nije bila dozvoljena. Posle Hati\u0161erifa od 1830. godine i dobijanja slobode bogoslu\u017eenja i gra\u0111enja svetih hramova, knez Milo\u0161 je podigao zvonik. Prema inventaru od 1909. godine dana\u0161nji zvonik podignut je 1871. godine.<\/p>\n<\/div><\/div>\n\n\n\n

<\/div><\/div>\n<\/div><\/section>\n\n\n\n
<\/div>
\n
<\/div><\/div>\n<\/div><\/section>\n\n\n\n
<\/div>
\n
<\/div><\/div>\n\n\n\n
\n

Crkva Cvetih apostola Petra i Pavla<\/strong><\/h2>\n<\/div><\/div>\n\n\n\n
<\/div><\/div>\n<\/div><\/section>\n\n\n\n
<\/div><\/div>\n\n\n\n
<\/div>
\n
<\/div><\/div>\n\n\n\n
\n

Crkva Cvetih apostola Petra i Pavla u Jagodini, poznatija je kao “Nova crkva“. Sveti hram je zapo\u010det 16. maja 1896. godine kada je Mitropolit Srbije Mihailo osve\u0161tao temelje nove crkvene gra\u0111evine. Mesto na kome je zapo\u010deta gradnja bilo je van grada, jer se grad uglavnom protezao oko sada\u0161nje glavne ulice (ul Kneginje Milice) i ulicom prema Lev\u010du (ul 7. Jula), tzv Leva\u010dkom \u010dar\u0161ijom.<\/p>\n\n\n\n

<\/div><\/div>\n\n\n\n


Tek kada je \u017eeleznica pro\u0161la kroz Jagodinu otpo\u010deo je da se naseljava ovaj deo grada oko dana\u0161nje \u017eelezni\u010dke stanice.<\/p>\n\n\n\n

<\/div><\/div>\n\n\n\n

Izgradnja hrama trajala je tri godine; stajala je onda\u0161njih 400.000 dinara i osve\u0107ena je na dan hramove slave na Svete Apostole Petra i Pavla, 29. juna 1899. godine.<\/p>\n\n\n\n

<\/p>\n\n\n\n

<\/div><\/div>\n\n\n\n


<\/mark>Hram je sazidan u \u010disto srpsko vizantijskom duhu i stilu. U osnovi ima upisan ravnostrani krst. Ima centralno veliko kube, koje se preko pandantifa oslanja na \u010detiri masivna stuba u samoj crkvi. Na \u010detiri strane od krsta ima \u010detiri mala kubeta. Oltarska apsida je vrlo prostana i \u0161iroka. <\/p>\n\n\n\n

<\/div><\/div>\n\n\n\n

Unutra\u0161njost crkve je podeljena od popre\u010dnih brodova transepta stubovima koji nad sobom nose i dr\u017ee galerije iznad severnog i ju\u017enog transepta; iznad zapadnih ulaznih vrata nalazi se galerija koja je dugo vremena slu\u017eila kao mesto odakle su horovi pevali na bogoslu\u017eenjima.<\/p>\n\n\n\n

<\/div><\/div>\n<\/div><\/div>\n\n\n\n
<\/div><\/div>\n<\/div><\/section>\n\n\n\n
<\/div>
\n
\n
\"\"<\/figure>\n<\/div><\/div>\n<\/div><\/section>\n\n\n\n
<\/div>
\n
<\/div><\/div>\n\n\n\n
\n

Spolja\u0161njost crkve je, osobito oko ulaznih vrata sva u kamenoj ornamentici. Iznad ulaznih vrata je mali portik koga dr\u017ee dva elegantna i vitka stuba sa kapitelima na vrhu. Iznad vratnih arhivolti nalaze se \u010detvorodelni veliki prozori, koji su izdeljeni velikim i vitkim kolonelama od crvenog kamena pe\u0161\u010dara. <\/p>\n\n\n\n

<\/div><\/div>\n\n\n\n

Iznad prozora je u segmentu rozeta; i sve deluje vanredno skladno i lepo. \u010citavom spoljnom du\u017einom crkve prote\u017ee se kanelura u plitkom ornamentu od pe\u010dene terakote. Iznad malih prozora na pevnicama na oltarskoj nisi nema ukrasa. Iste godine je podignu i zvonik i na njemu name\u0161ten mehanizam za toranjski sat.<\/p>\n\n\n\n

<\/div><\/div>\n<\/div><\/div>\n\n\n\n
<\/div><\/div>\n<\/div><\/section>\n\n\n\n
<\/div>
\n
<\/div><\/div>\n\n\n\n
\n

Plan za crkvu je radio Du\u0161an \u017divanovi\u0107 arhitekta Ministarstva gra\u0111evina iz Beograda Majstor preduzima\u010d je bio Todor Coli\u0107 iz Kragujevca. Crkveni blagajnici su bili Petar Petkovi\u0107, trgovac iz Jagodine i sve\u0161tenik Petar Ra\u0161i\u0107.U crkvi je izra\u0111en i divan ikonostas u duborezu od hrastovog drveta, delo beogradskog majstora Milo\u0161a Vlajkovi\u0107a. Ikone je umetni\u010dki izradio slikar \u017divko Jugovi\u0107. Njegov ikonostas podse\u0107a na barokno slikarstvo.<\/mark><\/p>\n<\/div><\/div>\n\n\n\n

<\/div><\/div>\n<\/div><\/section>\n\n\n\n
<\/div>
\n
<\/div><\/div>\n\n\n\n
\n

Crkva je te\u0161ko stradala u Drugom svetskom ratu. Osloba\u0111aju\u0107i grad vojnici Crvene armije su te\u0161ko o\u0161tetili centralno kube minama iz svojih topova, a svu joj fasadu pu\u0161\u010danom i mitraljeskom paljbom olju\u0161tili. Prvih dana posle oslobo\u0111enja uspelo se da se sve privremeno dovede u red da bi se u njoj moglo slu\u017eiti. Detaljna obnova i \u017eivopisanje i svestrano ulep\u0161avanje do\u017eivela je ova svetinja tek u na\u0161e dane.<\/p>\n<\/div><\/div>\n\n\n\n

<\/div><\/div>\n<\/div><\/section>\n\n\n\n
<\/div><\/div>\n\n\n\n
<\/div>
\n
\n
\"\"<\/a><\/div><\/div>
\"\"<\/a><\/div><\/div><\/div>
<\/svg><\/div>
<\/svg><\/div>
<\/div><\/div><\/div><\/div>\n<\/div><\/div>\n<\/div><\/section>\n\n\n\n
<\/div><\/div>\n\n\n\n
<\/div>
\n
<\/div><\/div>\n\n\n\n
\n

HRAM SVETOG VELIKOMU\u010cENIKA GEORGIJA<\/strong><\/h2>\n<\/div><\/div>\n\n\n\n
<\/div><\/div>\n<\/div><\/section>\n\n\n\n
<\/div><\/div>\n\n\n\n
<\/div>
\n
<\/div><\/div>\n\n\n\n
\n

Na Jagodinskom groblju nalazi se tre\u0107a crkva, hram Svetog Velikomu\u010denika Georgija.

<\/p>\n\n\n\n

Ova crkva je porodi\u010dna zadu\u017ebina trgova\u010dke porodice Vase Raki\u0107a, vinarskog trgovca rodom iz Ljubave u Lev\u010du. U po\u010detku je to bila samo porodicna grobnica, a onda se do\u0161lo na ideju da se kapela produ\u017ei ka zapadu, da joj se dozidaju obe pevni\u010dke apside i oltarski prostor, da joj se postavi sveti presto i da se u njoj mo\u017ee slu\u017eiti.<\/p>\n\n\n\n

<\/p>\n\n\n\n

<\/div><\/div>\n<\/div><\/div>\n\n\n\n
<\/div><\/div>\n<\/div><\/section>\n\n\n\n
<\/div>
\n
<\/div><\/div>\n\n\n\n
\n

Crkvu su kriminalci zapalili i izgorela je do temelja 14. novembra 1985. godine. Sve\u0161tenstvo jagodinsko je uz obilatu pomo\u0107 vernika o\u010distilo teren i na istom mestu podiglo novi sveti hram znatno ve\u0107i od izgorelog i od \u010dvr\u0161\u0107eg materijala.<\/p>\n<\/div><\/div>\n\n\n\n

<\/div><\/div>\n<\/div><\/section>\n\n\n\n
<\/div>
\n
<\/div><\/div>\n\n\n\n
\n

Nova crkva deluje odista impozantno i po spoljasnosti i posebno po unutra\u0161njosti. Novi sveti hram osve\u0161talo je Njegovo Preosve\u0161tenstvo Episkop \u0161umadijski Gospodin dr. Sava uz asistenciju novohirotonisanog episkopa Ameri\u010dkog Gospodina Hrizostoma, septembra 1988. godine uz prisustvo velikog broja vernika.<\/p>\n<\/div><\/div>\n\n\n\n

<\/div><\/div>\n<\/div><\/section>\n\n\n\n
<\/div>
\n
\n
\"\"<\/figure>\n<\/div><\/div>\n<\/div><\/section>\n\n\n\n
<\/div><\/div>\n\n\n\n
<\/div>
\n
<\/div><\/div>\n\n\n\n
\n

Manastir Jo\u0161anica<\/strong><\/h2>\n<\/div><\/div>\n\n\n\n
<\/div><\/div>\n<\/div><\/section>\n\n\n\n
<\/div>
\n
<\/div><\/div>\n\n\n\n
\n

Manastir Jo\u0161anica nalazi se na 10 km zapadno od Jagodine ispod sela Prnjavora, sa leve stane Jo\u0161ani\u010dke reke, na lepom i ravnom mestu izme\u0111u brda \u010cukare i Ravnog gaja u podno\u017eju Crnog Vrha. Nekada je ovaj predeo bio pod \u0161umom ali sada je to veoma pitom i lep kraj.<\/p>\n\n\n\n

<\/div><\/div>\n\n\n\n


<\/mark>Hram manastira Jo\u0161anica posve\u0107en je sv. ocu Nikolaju, a narodni sabor se okupljao o Cvetima, Velikoj Gospojini i „Mladom sv. Nikoli“. U blizini ovog manastira te\u010de reka Jo\u0161anica koja mu je i dala ime.<\/p>\n\n\n\n

<\/div><\/div>\n<\/div><\/div>\n\n\n\n
<\/div><\/div>\n<\/div><\/section>\n\n\n\n
<\/div>
\n
\n

Narodno predanje ka\u017ee da je u pe\u0107ini ispod brda \u0160arenika (pe\u0107ina i danas postoji), \u017eiveo u staro vreme neki isposnik po imenu Jo\u0161a, po kome je ne samo manastir nego i reka nose ime. Isposnik Jo\u0161a se tu prvi doselio, a odakle, o tome predanje ne govori ni\u0161ta.<\/strong><\/p>\n<\/div><\/div>\n<\/div><\/section>\n\n\n\n

<\/div><\/div>\n\n\n\n
<\/div>
\n
<\/div><\/div>\n\n\n\n
\n

Ne zna se ta\u010dno kada je Jo\u0161anica podignuta. Po tradiciji Jo\u0161anica pripada vremenu kneza Lazara. Po narodnom predanju: knez Lazar je podigao Jo\u0161anicu da bi se u njoj ven\u010dao sa kneginjom Milicom, po drugom da bi se u njoj ispitao, a ven\u010dao se u Ravanici.<\/p>\n<\/div><\/div>\n\n\n\n

<\/div><\/div>\n<\/div><\/section>\n\n\n\n
<\/div>
\n
\n
<\/div><\/div>\n<\/div><\/div>\n<\/div><\/section>\n\n\n\n
<\/div>
\n
<\/div><\/div>\n\n\n\n
\n

Dana\u0161nji hram je posle ve\u0107eg o\u0161te\u0107enja obnovljen 1786. godine sa izvesnim kasnijim dogra\u0111ivanjima. <\/p>\n\n\n\n

<\/p>\n\n\n\n

<\/div><\/div>\n\n\n\n

U vreme rata Austrije i Rusije protiv Turske u manastiru Jo\u0161anica bilo je sedi\u0161te Ko\u010de Andjelkovi\u0107a (Ko\u010da kapetan) iz Panjevca, vo\u0111e ustanika u tzv. Ko\u010dinoj Krajini – ustanku protiv Turske. <\/p>\n\n\n\n

<\/div><\/div>\n\n\n\n

Austriji je bilo u interesu da nekako spre\u010di snabdevanje Beograda namirnicama, pa je svesrdno pomogla ovaj ustanak i izabrala je za sedi\u0161te manastir Jo\u0161anicu, odakle je Ko\u010da An\u0111elkovi\u0107 sa svojim ustanicima uspe\u0161no \u010duvao prolaz u Bagrdanski tesnac- kroz koji je i\u0161ao put za Beograd (carski drum).<\/p>\n\n\n\n

<\/div><\/div>\n<\/div><\/div>\n\n\n\n
<\/div><\/div>\n<\/div><\/section>\n\n\n\n
<\/div>
\n
<\/div><\/div>\n\n\n\n
\n

Posle poraza ustanika, Turci su u znak odmazde popalili manastir. Posle ovog rata 1791. god. Svi\u0161tavskim mirom Srbi dobijaju amnestiju za u\u010de\u0161\u0107e u ratu, a 1793.god. i ferman da mogu da obnavljaju poru\u0161ene crkve i manastire.<\/strong><\/p>\n<\/div><\/div>\n\n\n\n

<\/div><\/div>\n<\/div><\/section>\n\n\n\n
<\/div>
\n
<\/div><\/div>\n\n\n\n
\n

I manastir Jo\u0161anica je obnovljen, a jeromonah Studeni\u010dki Milentije To\u0161i\u0107 podi\u017ee i konak. Tako obnovljen manastir je slu\u017eio u vreme I Srpkog ustanka. <\/p>\n\n\n\n

<\/div><\/div>\n\n\n\n

Nema direktnih podataka ali je sigurno da je manastir odigrao va\u017enu ulogu u vreme ustanka, a posebno u toku borbi koje se se vodile oko Jagodine 1804.god. Kada je kasnije pala Kara\u0111or\u0111eva Srbija, pri povla\u010denju, Kara\u0111or\u0111e je le\u017eao od vru\u0107ice nekoliko dana u manastiru Jo\u0161anica, a soba u kojoj je le\u017eao i danas se naziva „Kara\u0111or\u0111eva soba“. Posle pada Srbije manastir je spaljen.<\/p>\n<\/div><\/div>\n\n\n\n

<\/div><\/div>\n<\/div><\/section>\n\n\n\n
<\/div><\/div>\n\n\n\n
<\/div>
\n
\n

Jo\u0161anica je u centru zbivanja i u Had\u017ei-Prodanovoj buni (jesen 1814.godine), koja je zahvatila i jagodinsku nahiju. U Jo\u0161anicu dolazi monah \u0110enadije iz Trnave „da u jagodinskoj nahiji po\u010detak bune objavi“ gde su ga Turci i uhvatili „pa snjim u sind\u017eir te kroz Jagodinu kud i ostale u Beograd“<\/strong><\/p>\n<\/div><\/div>\n<\/div><\/section>\n\n\n\n

<\/div>
\n
<\/div><\/div>\n<\/div><\/section>\n\n\n\n
<\/div>
\n
<\/div><\/div>\n\n\n\n
\n

Ni drugi ustanak nije mimoi\u0161ao Jo\u0161ancu. Tu je knez Milo\u0161 31.jula 1815. godine pozvao ni\u0161kog vladiku Milentija na dogovor, a 8. Avgusta \u0161alje igumana man. Jo\u0161anice Milentija istom vladiki sa pismom i izvesnom porukom. U manastiru su se na prvi dogovor o miru sastali izaslanici kneza Milo\u0161a i izaslanici Mara\u0161li-Ali-pa\u0161e.<\/strong><\/p>\n<\/div><\/div>\n\n\n\n

<\/div><\/div>\n<\/div><\/section>\n\n\n\n
<\/div>
\n
<\/div><\/div>\n\n\n\n
\n

Sa turske strane bili su tu Had\u017ei Jordan Kajsarlija-stare\u0161ina Mara\u0161lijin, ni\u0161ki vladika Milentije i dva tri aglara (gospodina) Tur\u010dina. Sa srpske strane bili su gospodar Jefrem Obrenovi\u0107 , Dimitrije-tuma\u010d kneza Milo\u0161a, knez Miloje Teodorovi\u0107 iz sela Crnca i kalu\u0111er Neofit iz mnastira Nikolja u Ov\u010daru. Sastanak je svakako odr\u017ean 10. ili 11. Avgusta 1815.<\/p>\n\n\n\n

<\/p>\n\n\n\n

Za sve ovo, ako i za raniji udeo u osloba\u0111anju zemlje Milo\u0161 se odu\u017eio Jo\u0161anici time sto joj je 1832. godine poklonio tri zvona „‘za \u010dest i spomen“ dogovora koji je tu godine 1815. u\u010dinjen sa Mara\u0161lijom. O ovome u manastirskoj arhivi postoji podatak.<\/p>\n<\/div><\/div>\n\n\n\n

<\/div><\/div>\n<\/div><\/section>\n\n\n\n
<\/div>
\n
<\/div><\/div>\n\n\n\n
\n

U narednom periodu manastir je malo po malo obnavljan. Godine 1855 obnovljen je i konak o \u010demu postoji i zapis.<\/p>\n<\/div><\/div>\n\n\n\n

<\/div><\/div>\n<\/div><\/section>\n\n\n\n
<\/div>
\n
\n
\"\"<\/a><\/div><\/div>
\"\"<\/a><\/div><\/div>
\"\"<\/a><\/div><\/div><\/div>
<\/svg><\/div>
<\/svg><\/div>
<\/div><\/div><\/div><\/div>\n<\/div><\/div>\n<\/div><\/section>\n\n\n\n
<\/div>
\n
\n

Manastir danas
Autor fotografija: Nepoznat – Institute for the Protection of Cultural Monuments of Serbia<\/p>\n<\/div><\/div>\n<\/div><\/section>\n\n\n\n

<\/div>
\n
<\/div><\/div>\n\n\n\n
\n

Postoji podatak da je manastir prepravljen i prepokriven limom i 1902.godine.<\/p>\n<\/div><\/div>\n\n\n\n

<\/div><\/div>\n<\/div><\/section>\n\n\n\n
<\/div>
\n
<\/div><\/div>\n\n\n\n
\n

Godine 1923. nabavljena su nova zvona za Jo\u0161anicu, jer su zvona koja je Milo\u0161 poklonio, odneta za vreme I svetskog rata. Manastir je uvek kada je trebalo pomagao narodu. U vreme srpsko-turskog rata 1876-77 ustupa svoje zgrade za bolnice. 1914 godine prihvata veliki broj izbeglog naroda iz Ma\u010dve. Po odobrenju crkvenih vlasti uprava manastira poklonila je gradju za \u0161kole u Deonici, Lozoviku i Belici (1912), a 1914. davala je ogrev za rezervne bolnice u Jagodini u kojima je bilo 4.000 ranjenih ratnika.<\/p>\n<\/div><\/div>\n\n\n\n

<\/div><\/div>\n<\/div><\/section>\n\n\n\n
<\/div>
\n
<\/div><\/div>\n\n\n\n
\n

Sa ju\u017ene strane hrama nalazi se grobnica familije kneza Miloja Teodorovi\u0107a, „vojvode leva\u010dkog za vreme Kara\u0111or\u0111a“ . Miloje je bio rodom iz sela Crn\u010da nedaleko od manastira. U vreme Prvog srpskog ustanka odlikovao se hrabro\u0161\u0107u, pa je postao vo\u0111a ustanka u Lev\u010du i Temni\u0107u.<\/p>\n<\/div><\/div>\n\n\n\n

<\/div><\/div>\n<\/div><\/section>\n\n\n\n
<\/div>
\n
<\/div><\/div>\n\n\n\n
\n

Prema vremenu gradnje , hram manastira treba da pripada Moravskoj \u0161koli. Najbli\u017ei uzor koji je graditelj imao bio je man. Kaleni\u0107 – tipi\u010dan predstavnik ove \u0161kole. Upro\u0161\u0107avanjem Moravskog stila nastala je Jo\u0161anica. <\/p>\n<\/div><\/div>\n\n\n\n

<\/div><\/div>\n<\/div><\/section>\n\n\n\n
<\/div>
\n
<\/div><\/div>\n\n\n\n
\n

Manastir je sada mesto okupljanja velikog broja vernika kao i po\u0161tovaoca srednjovekovne umetnosti.

Krajolik u kome se manastir nalazi je zanimljiv te privla\u010di veliki broj posetilaca. <\/p>\n<\/div><\/div>\n\n\n\n

<\/div><\/div>\n<\/div><\/section>\n\n\n\n
<\/div>
\n
<\/div><\/div>\n\n\n\n
\n

<\/p>\n<\/div><\/div>\n\n\n\n

<\/div><\/div>\n<\/div><\/section>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"parent":0,"menu_order":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","template":"","meta":{"footnotes":""},"class_list":["post-2501","page","type-page","status-publish","hentry","entry"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/jagodina.hola.rs\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/2501","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/jagodina.hola.rs\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"https:\/\/jagodina.hola.rs\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/jagodina.hola.rs\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/jagodina.hola.rs\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=2501"}],"version-history":[{"count":166,"href":"https:\/\/jagodina.hola.rs\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/2501\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":8172,"href":"https:\/\/jagodina.hola.rs\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/2501\/revisions\/8172"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/jagodina.hola.rs\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=2501"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}